Car Konstantin – legenda o lovu

Konstantin Veliki (puno ime Flavije Valerije Aurelije Кonstantin) rođen je u Nišu, rimskom Naisusu 27. februara oko 272. godine nove ere, a preminuo u Nikomediji, današnjem Izmiru u Turskoj, 22. maja 337. godine.

Ovaj najznamenitiji Nišlija bio je rimski car, pripadnik mlađe dinastije Flavijevaca i jedan od najvećih rimskih vojskovođa. Cara Кonstantina istorija pamti kao ujedinitelja Istočnog i Zapadnog rimskog carstva, kao cara koji je na temeljima starog Bizanta sagradio Novi Rim, kasnije poznat kao Кonstantinopolj ili Carigrad (današnji Istanbul), prestonicu Istočnog rimskog carstva.

Veliki vojskovođa je Milanskim ediktom 313. godine priznao hrišćanstvo kao legalnu državnu religiju, čime je zaustavio viševekovni progon hrišćana i s pravom zaslužio da se nazove trinaestim apostolom.

O najvećem Nišliji postoji i malo poznata legenda iz lova, kada je lovio divljač  na putu za Jerusalim.

Po ovoj legendi, caru Кonstantinu se iznenada ukazala mlada gazela za kojom je pošao u lov. Gazela je bila toliko vešta da je cara odvela preko sedam bregova, a na poslednjem, najvišem bregu, gazela se pred Кonstantinovom strelom pretvorila u mladu lepoticu. Legenda kaže da se car opčinjen njenom lepotom bacio na kolena i odlučio da se oženi njome. On je pomislio da mu se prikazala sveta Deva Marija, pa je tako odlučio da na čudesnom mestu susreta podigne manastir. Legenda kaže da i danas, na tom istom sedmom bregu na putu za Jerusalim, postoji manastir kao uspomena na jedan neobičan Кonstantinov lov.

Leave a Reply